Hee party people
Dat duurde even, maar ik heb mezelf maar even in de typ-modus gezet. Laatste verhaaltje is van 27 februari dus ik moet eens even heel hard nadenken wat ik al die tijd heb uitgevoerd…
Eerste nieuwsflits betreft die stage van me:
In de afgelopen weken hebben we 2 meetings gehad, eentje met alle vrijwilligers die hier werken (zie je ook es alle gezichten) en eentje bij dat blitse gebouw bij Freshfields waar we helemaal in het begin ook al eens zijn geweest. Die laatste was met de Trustees van Emmaus (hoge piefen die Emmaus van de grond proberen te helpen) dus dat was wel heel blits. Konden we altijd maar daar vergaderen, de luxe lunch stond alweer klaar en buiten op straat werden we omringd door mannen in pak (*kwijl*)
Onze begeleidster, Claire, belde ons afgelopen donderdag om feedback te geven, en tot onze grote vreugde en ook verrassing was ze helemaal blij met wat we tot nu toe gedaan hadden. Hoezeee!
Verder hoorden we vandaag dat de Shopmanager ontslag heeft genomen (er is nu dus sprake van onderbemanning) en heb ik een mooie foto-impressie samengesteld van onze werkplek, beter bekend als de dungeon:
Dat duurde even, maar ik heb mezelf maar even in de typ-modus gezet. Laatste verhaaltje is van 27 februari dus ik moet eens even heel hard nadenken wat ik al die tijd heb uitgevoerd…
Eerste nieuwsflits betreft die stage van me:
In de afgelopen weken hebben we 2 meetings gehad, eentje met alle vrijwilligers die hier werken (zie je ook es alle gezichten) en eentje bij dat blitse gebouw bij Freshfields waar we helemaal in het begin ook al eens zijn geweest. Die laatste was met de Trustees van Emmaus (hoge piefen die Emmaus van de grond proberen te helpen) dus dat was wel heel blits. Konden we altijd maar daar vergaderen, de luxe lunch stond alweer klaar en buiten op straat werden we omringd door mannen in pak (*kwijl*)
Onze begeleidster, Claire, belde ons afgelopen donderdag om feedback te geven, en tot onze grote vreugde en ook verrassing was ze helemaal blij met wat we tot nu toe gedaan hadden. Hoezeee!
Verder hoorden we vandaag dat de Shopmanager ontslag heeft genomen (er is nu dus sprake van onderbemanning) en heb ik een mooie foto-impressie samengesteld van onze werkplek, beter bekend als de dungeon:
.JPG)
.JPG)
.JPG)
Zijn jullie al jaloers?
Wat een beetje een nadeel is van al deze luxe, is het gebrek aan daglicht. Gezien het weer in Londen de afgelopen dagen mooier is dan in Lissabon proberen we elke dag maar buiten te lunchen, krijgen we er tenminste ook nog wat van mee. Ik weet niet waarom er zo’n vooroordeel is over Engeland en regen, want het is hier over het algemeen stukken mooier en zonniger dan in good old NL.
Vorig weekend zijn we uitgeweest naar Xfm’s First Friday feest in de Islington Academy. Het was er in principe erg erg cool: superleuke muziek van het soort Kasabian, Blur en de Kooks, maar alleen dan onbekend. We konden dus ook niet echt meebrullen, en het publiek was gorgeous maar wist dat helaas zelf ook, dus we kregen een beetje het Amsterdamse ‘look-but-don’t-talk’ gevoel. Ook weer een ervaring opzich. Om een totaal contrast teweeg te brengen, zijn we zaterdagavond dus maar weer naar St Christophers teruggegaan. Micheal was aan het werk achter de bar en was zo lief om ons 2 flessen champagne te doneren, oleole. Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen dat het dus erg gezellig was.
In huize Laura en Renee is het momenteel iets minder feest: de huisbazin belde ons op om te vertellen dat Kelvin, ons contact gestoorde huisspook over ons geklaagd gehad. Blijkbaar zijn we luidruchtig, sluiten we hem buiten, slaan we te hard met de deur etc etc. Beetje kinderachtig dat een man van over de veertig bij de huisbaas gaat klikken over zogenaamde klachten, en dit niet eerst even met ons bespreekt. Destemeer omdat de klachten echt nergens opslaan, en onze andere huisgenoot Alison, totaal geen problemen met ons heeft. Gelukkig vinden Sabina en Alison Kelvin ook een contactgestoorde freak, dus het ligt niet alleen aan ons. Toen we met hem probeerden te praten flipte hij helemaal uit dus dat was een beetje akelig. Maar toen wij vervolgens de huisbazin belden om te zeggen dat we wilden verhuizen vanwege hem, heeft ze een hartig woordje met hem gepraat en nou doet hij poesssslief. Rare jongens, die freaks. We gaan toch maar weer eventjes de markt verkennen voor de zekerheid, als we een paar kamers vinden waar we niet zonder reden op onze vingers worden getikt, gaan we toch maar denken over verhuizen.
Maar goed, dat mag onze pret natuurlijk niet drukken. Het afgelopen weekend was het zo’n mooi weer dat we er spontaan zin van kregen om iets te gaan ondernemen naast het uitgaan en brak op de bank hangen. Zaterdag dus optijd naar Hyde Park gegaan, om onder het genot van een cappucino van het weer, de hippe mensen, en de eendjes bij het koffiehuisje aan het meertje te chillen.
Zondag zijn we wederom redelijk op tijd uit bed gerold om naar het wonderschone Notting Hill te gaan. Hoewel de hele dag aan elkaar hing van problemen met het openbaar vervoer (de central en district tube lijnen liggen eruit, en onze treinstations ook) was het toch erg vet. De Portobello Market heeft allemaal leuke tweedehandsdingen en is wat minder commercieel dan bijvoorbeeld Camden Lock. Vanwege het lekkere weer waren er allemaal terrasjes open en overal liepen leuke typjes langs vrolijk gekleurde huisjes. Idyllisch he? Toen we bij het einde van de markt waren, sleepte een man allemaal kleding uit een busje, gooide het op de grond en begon het te verkopen voor 20 pence per stuk. We hebben dus maar 1 pond hoeven betalen voor 6 ‘nieuwe’ kledingstukken. En ik heb een nieuw zwart Adidasjasje gescoord voor de collectie!
Wat een beetje een nadeel is van al deze luxe, is het gebrek aan daglicht. Gezien het weer in Londen de afgelopen dagen mooier is dan in Lissabon proberen we elke dag maar buiten te lunchen, krijgen we er tenminste ook nog wat van mee. Ik weet niet waarom er zo’n vooroordeel is over Engeland en regen, want het is hier over het algemeen stukken mooier en zonniger dan in good old NL.
Vorig weekend zijn we uitgeweest naar Xfm’s First Friday feest in de Islington Academy. Het was er in principe erg erg cool: superleuke muziek van het soort Kasabian, Blur en de Kooks, maar alleen dan onbekend. We konden dus ook niet echt meebrullen, en het publiek was gorgeous maar wist dat helaas zelf ook, dus we kregen een beetje het Amsterdamse ‘look-but-don’t-talk’ gevoel. Ook weer een ervaring opzich. Om een totaal contrast teweeg te brengen, zijn we zaterdagavond dus maar weer naar St Christophers teruggegaan. Micheal was aan het werk achter de bar en was zo lief om ons 2 flessen champagne te doneren, oleole. Ik hoef natuurlijk niet uit te leggen dat het dus erg gezellig was.
In huize Laura en Renee is het momenteel iets minder feest: de huisbazin belde ons op om te vertellen dat Kelvin, ons contact gestoorde huisspook over ons geklaagd gehad. Blijkbaar zijn we luidruchtig, sluiten we hem buiten, slaan we te hard met de deur etc etc. Beetje kinderachtig dat een man van over de veertig bij de huisbaas gaat klikken over zogenaamde klachten, en dit niet eerst even met ons bespreekt. Destemeer omdat de klachten echt nergens opslaan, en onze andere huisgenoot Alison, totaal geen problemen met ons heeft. Gelukkig vinden Sabina en Alison Kelvin ook een contactgestoorde freak, dus het ligt niet alleen aan ons. Toen we met hem probeerden te praten flipte hij helemaal uit dus dat was een beetje akelig. Maar toen wij vervolgens de huisbazin belden om te zeggen dat we wilden verhuizen vanwege hem, heeft ze een hartig woordje met hem gepraat en nou doet hij poesssslief. Rare jongens, die freaks. We gaan toch maar weer eventjes de markt verkennen voor de zekerheid, als we een paar kamers vinden waar we niet zonder reden op onze vingers worden getikt, gaan we toch maar denken over verhuizen.
Maar goed, dat mag onze pret natuurlijk niet drukken. Het afgelopen weekend was het zo’n mooi weer dat we er spontaan zin van kregen om iets te gaan ondernemen naast het uitgaan en brak op de bank hangen. Zaterdag dus optijd naar Hyde Park gegaan, om onder het genot van een cappucino van het weer, de hippe mensen, en de eendjes bij het koffiehuisje aan het meertje te chillen.
Zondag zijn we wederom redelijk op tijd uit bed gerold om naar het wonderschone Notting Hill te gaan. Hoewel de hele dag aan elkaar hing van problemen met het openbaar vervoer (de central en district tube lijnen liggen eruit, en onze treinstations ook) was het toch erg vet. De Portobello Market heeft allemaal leuke tweedehandsdingen en is wat minder commercieel dan bijvoorbeeld Camden Lock. Vanwege het lekkere weer waren er allemaal terrasjes open en overal liepen leuke typjes langs vrolijk gekleurde huisjes. Idyllisch he? Toen we bij het einde van de markt waren, sleepte een man allemaal kleding uit een busje, gooide het op de grond en begon het te verkopen voor 20 pence per stuk. We hebben dus maar 1 pond hoeven betalen voor 6 ‘nieuwe’ kledingstukken. En ik heb een nieuw zwart Adidasjasje gescoord voor de collectie!
.JPG)
Wat uitgaan betreft was dit weekend een rustig nummertje: vrijdag hebben Renee en ik ons aan de wodka gezet. Helaas schijn ik alcoholresistentie opgelopen te hebben, maar Renee ging helemaal het universum in. Ze dacht dat de wodka 70% alcohol bevatte, maar dit bleek bij nadere inspectie van het etiket 70 cl te zijn. Gelukkig maar, anders had ik het zaterdagochtend helemaal niet meer getrokken. Doe mij toch maar een lekker wijntje of port! Maar goed, na het voordrinken togen wij opgetogen naar Brixton, waar we de fameuze Dogstar maar eens uit gingen checken. De massa’s vrienden lagen er voor het oprapen: Renee heeft zich een bodyguard op de hals gehaald die de rest van de avond alle interessante personages afblafte. En ik heb een Jamaicaanse vrund opgedaan die maar geen nee wou accepteren. Nerd. Zaterdag weer naar the Quad geweest, en hoewel daar een dolle boel gaande was, kwam ik maar niet in de party hardy mood. Na een biertje dus maar afgedropen.
Het laatste reisschema is bekend, dus als er nog iemand langs wil komen moet ie snel zijn:
30 maart t/m 1 april: Elle en vrund
11 t/m 15 april: Mam en pap
21 t/m 28 april: Ouders Renee
28 april t/m 2 mei : Kar en eventuele companen
10 t/m 13 mei: Kaya en Anneke
Om en nabij 17 juni: Bart
Renee en ik hebben trouwens besloten dat we onze communicatieachtergrond gaan verloochenen en miljonairs gaan worden in de meubelbusiness. In de charity shops hier, ook bij Emmaus, staan echt geweeeeldige meubels. Allemaal goede staat, retro decor en supercheap. We hebben al zo vaak staan giebelen over een mooi dressoirkastje of jaren zeventig poef, en vervolgens balen omdat we het niet mee naar huis kunnen nemen! Maar gisteren was hier dus een Iers vrouwke die met haar bus allerlei charity shops afgaat, de klapstukken voor hartstikke lage prijzen inkoopt en vervolgens naar Ierland rijdt om ze daar voor het driedubbele door te verkopen. We vonden het zo’n goed idee dat we het eigenlijk zelf ook willen gaan doen, maar dan met Eindhoven als afzetmarkt. Moeten we natuurlijk wel eerst eens ons rijbewijs halen enzo, mahja, het klinkt zo leuk allemaal!
Donderdag gaan we na het werk naar een theaterperformance van een dakloze theatergroup, die door het stimuleren van theatercursussen en meer van dat soort ongein dakloosheid bestrijd. Ze schijnen erg goed te zijn, dus ik ben erg benieuwd!
Ennn vrijdag ben ik jarig! Dit zijn dus mijn laatste paar dagen als kinderachtige en onvolwassen twintiger, helaas helaas! Onder het motto oud van dagen, jong van geest, nemen we dus vrij van stage om een bezoekje te brengen aan de London Zoo. Wou ik al heel lang heel dus ik ben erg nieuwsgierig! Ik zou jullie natuurlijk allemaal wel een gebakje willen sturen om te trakteren, maar dat kan Bruin niet trekken dus jullie houden een biertje te goed van me!
Last but not least: zaterdagavond St Patricksday feest in St Christophers, dat gaat knallen!
Lots of love,
Miss Laura
1 comments:
Kort maar krachtig: feest ze morgen!!! (ik zal er wel eentje op je drinken :))
x Marieke
Post a Comment